Zakres prac objął remont elewacji, oszalowania wieży, połaci dachowych wieży z łupka, dachów nad nawą oraz prezbiterium z dachówki karpiówki w koronkę oraz wymianę pokrycia hełmu wieży na nowe z blachy miedzianej, a także oczyszczenie kanałów wentylacyjnych i przywróceniu im pierwotnej funkcji. Prace obejmowały również remont konstrukcji wieży.
W trakcie robót budowlanych, po skuciu tynku na elewacji zachodniej wieży, odsłonięto szkieletową konstrukcję ścian z ceglanym wypełnieniem poszczególnych pól. Po przeprowadzeniu analizy stanu zachowania i technologii wykonania oraz szczegółowym zinwentaryzowaniu odsłoniętej ściany, podjęta została decyzja o oszalowaniu ścian szachulcowych. Wieża ta jest późniejsza, została dobudowana do korpusu głównego w 1909 r. Aby podkreślić późnośredniowieczną proweniencję kościoła w Mórkowie odsłonięto fragmenty lica muru kamienno-ceglanego na południowej i północnej szkarpie oraz niewielkie fragmenty muru ceglanego w górnych częściach elewacji północnej i południowej.
Kościół w Mórkowie powstał w II połowie XVI w. na miejscu wcześniejszego kościoła drewnianego. Został odrestaurowany w połowie XIX w. Budynek jest jednonawowy, rozplanowany na rzucie prostokąta, z dobudowaną na początku XX w. kwadratową wieżą od strony zachodniej. Jego obecna forma wskazuje na kilka faz powstawania i z tego względu stanowi niezwykle cenne świadectwo przemian w historii architektury.
